21 Οκτωβρίου...

21 Οκτωβρίου και δεν είσαι εδώ.. Πώς γίνεται μια μέρα τόσο όμορφη να λείπεις;
Μες τη δίνη της σύγχισης το μυαλό ταξιδεύει σε σκονισμένες συλλογές απ' τις εικόνες σου. Σαν αποσπάσματα ταινίας οι στιγμές που σ' έχω ζήσει, κι είναι όλες τόσο όμορφες... Μονάχα αυτές θυμάμαι, στ' ορκίζομαι μ' αναφιλητά.

Ίσως να 'μαι εγωίστρια που σε θέλω ακόμα εδώ, το ξέρω, αποκοιμηθήκες να γιάνεις την αρρώστια, ήταν τελικά το μόνο γιατρικό.

Σε πεθύμησα πολύ... είναι κι αυτός ο κόμπος στο λαιμό...
Κλείδωσα μέσα μου το άρωμα σου, το βλέμμα, τις ιστορίες σου, το ξέρω..υπάρχεις ακόμα.

Αιωνία σου η μνήμη...

Corsica

Παραδεισένια η Μεσόγειος...

Corsica - Χρήστος Θηβαίος

Όμορφη λησμονιά...

...Τόσο στενά ήτανε λέει τα σοκάκια στην Πόλη, που μια φορά μια χανούμισσα καθότανε στο κατώφλι της πόρτας της και τα πόδια της άγγιζαν τον αντικρινό τον τοίχο. Περνά ένας τουλουμπατζής φορτωμένος με μια ντουλάπα στην πλάτη του και της φωνάζει:
- Βάρντα, χανούμ-εφέντη, σήκωσε τα πόδια σου!
- Σηκωσ'τα μου και πέρνα, του απαντά η τσαχπίνα η χανούμισσα.

Και γι' αυτό εκείνος ο δρόμος στην Πόλη λεγότανε "Οδός Σήκωσ' τα πόδια", που στα τούρκικα είναι: "Καλντιρμπατζάκ τζαντεσί"...


Λωξάντρα - Μαρία Ιορδανίδου

I dropped into a pile of regret...

Τρέξε...

Είχε μάθει να βλέπει τον κόσμο ως έχει, το σάπιο ήταν σάπιο, το ψέμα ψέμα. Άγνωστοι την καταδίκαζαν, "Είναι αρνητική..." έλεγαν.
Κι όμως, γυναίκα ντόπρα, δυναμική, αυθεντική, η κυρά ζωή την είχε εκπαιδεύσει σωστά στο χωριό. Είχε αυτό το θυμό όμως, κι αχαλίνωτη ειλικρίνεια που δεν αρέσει...
Τη θαύμαζα παρόλα αυτά,εγώ τη θαύμαζα.

"Τι πα να πει δε μιλιόμαστε μωρέ;! Κι αν αυτός πεθάνει αύριο κιόλας εγώ θα κουβαλώ το κρίμα του ;"

Μ' αυτό το μακάβριο κι αρνητικό σκεπτικό, δεν άφηνε ποτέ κουβέντα να αλλάζει κακότροπα στα ξένα αυτιά. Κι αν ξέφευγε κάτι, το ξεδιέλυνε προτού αφήσει σημάδι.

Οι ρυθμοί άλλαξαν όπως έλεγε, δεν υπάρχει ο χρόνος για χωρισμό από κανένα, το λίγο θα γίνει άπειρο...

Ζητείται ψυχή...

Τη μουσική τη λατρεύω. Μ' αρέσει να ανατρέχω στο παρελθόν, σ' ότι όμορφο κι αληθινό έχει απομείνει. Είναι φορές που η έκσταση τέτοιων τραγουδιών με υπερχειλίζει, τραγούδια με πάθος, πόνο, ψυχή... Πώς να διαδώσω στο καθολικό αυτή τη μαγεία; Πάσκισα χτες μ' αυτή τη σκέψη...

" Με τραγούδια και ζαφείρια
θα σου κάνω τα χατίρια
Μην πονάς
θα σου στείλω εγώ δελφίνια
απ' την Πάφο ως την Κερύνεια να γυρνάς
όλες του νησιού τις χάρες να φοράς
χελιδόνι, τη ζωή να τραγουδάς..."

"...να χαθώ στη μυρωδιά σου, να χωρέσω στ' όνομά σου "

" Πώς να σωπάσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου, ο ουρανός δικός μου, κι η θάλασσα στα μέτρα μου...'

Άκαρπη η προσπάθεια για μετάφραση σ' άλλη γλώσσα... Ίσως η ψυχή να μη μπορεί να μεταμορφωθεί, να παραμένει ίδια, ακέραιη, αδιάλλακτη...

Όμορφη βραδιά...

Τα λεφτά μου όλα δίνω για ένα τανγκό
κι ένα άγγιγμά σου κάτω από το τραπέζι
αδιάφορα τριγύρω μου να κοιτώ,
στο γυμνό λαιμό μου το χέρι σου να παίζει.

Τα λεφτά μου όλα δίνω για μια βραδιά
για ρομαντικές φιγούρες πάνω στην πίστα
να παραμερίζουν όλοι από τη φωτιά
που θα στέλνει το κορμί μας στο πρίμα βίστα.

Τα λεφτά μου όλα δίνω για μια ζημιά
που να κάνει άνω-κάτω τη λογική σου
θέλει τρέλα η ζωή μας και νοστιμιά
άμα θες να βρεις τις πύλες του παραδείσου.

Μια γυναίκα, ένας άντρας κι ένας θεός
ένας έρωτας θεός να μας σημαδεύει
να σου δίνω τα φιλιά στων κεριών το φως
και να παίρνω αυτά που ο νους μας απαγορεύει.

Τα λεφτά μου όλα δίνω για ένα τανγκό
κι ένα άγγιγμά σου κάτω από το τραπέζι
αδιάφορα τριγύρω μου να κοιτώ,
στο γυμνό λαιμό μου το χέρι σου να παίζει.

Μια γυναίκα, ένας άντρας κι ένας θεός
ένας έρωτας θεός να μας σημαδεύει
να σου δίνω τα φιλιά στων κεριών το φως
και να παίρνω αυτά που ο νους μας απαγορεύει.


Χάρις Αλεξίου- Για ένα τανγκό